คู่มือการคิดค่าล่วงเวลา (OT) ตามกฎหมายแรงงานไทย

การทำงานล่วงเวลา (Overtime - OT) คือการทำงานนอกเหนือจากเวลาทำงานปกติที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันไว้ ซึ่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 ได้กำหนดอัตราการจ่ายค่าตอบแทนที่เป็นธรรมเพื่อคุ้มครองลูกจ้าง โดยแบ่งออกเป็น 3 อัตราหลักๆ ดังนี้

1. อัตรา 1.5 เท่า: ทำงานล่วงเวลาในวันทำงานปกติ

หากพนักงานต้องอยู่ทำงานต่อหลังจากเวลาเลิกงานในวันจันทร์-ศุกร์ (หรือวันทำงานปกติ) นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาในอัตรา ไม่น้อยกว่า 1.5 เท่า ของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมง

2. อัตรา 1 เท่า / 2 เท่า: ทำงานในวันหยุด (แต่ไม่เกินเวลาปกติ)

เมื่อให้พนักงานมาทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์ หรือวันหยุดนักขัตฤกษ์ ในช่วงเวลาทำงานปกติ (เช่น 08:00 - 17:00) อัตราการจ่ายจะต่างกันตามประเภทพนักงาน:

• พนักงานรายเดือน: ได้รับเพิ่มอีก 1 เท่า ของค่าจ้างต่อชั่วโมง (เพราะในเงินเดือนปกติรวมค่าจ้างสำหรับวันหยุดไว้แล้ว 1 เท่า)
• พนักงานรายวัน: ได้รับ 2 เท่า ของค่าจ้างต่อชั่วโมง (เพราะปกติวันหยุดพวกเขาไม่ได้รับค่าจ้าง)

3. อัตรา 3 เท่า: ทำงานล่วงเวลาในวันหยุด

หากพนักงานมาทำงานในวันหยุด และต้องอยู่ทำ OT ลากยาวเกินกว่าเวลาทำงานปกติ (เช่น หลัง 17:00 น. ของวันอาทิตย์) ในช่วงเวลาล่วงเวลาดังกล่าว ทั้งพนักงานรายเดือนและรายวันจะต้องได้รับค่าล่วงเวลา ไม่น้อยกว่า 3 เท่า ของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมง

ข้อควรระวังสำหรับนายจ้างและฝ่าย HR