การผสมสารเคมีเกษตรหลายชนิดในถังเดียว ต้องปฏิบัติตามกฎการละลายที่เรียกว่า W-A-L-E-S (หรือ W-A-L-T-E-R) เพื่อป้องกันการตกตะกอน (Incompatibility): 1. W (Wettable Powders) สารชนิดผงที่ละลายน้ำได้ 2. A (Agitate) คนให้เข้ากัน 3. L (Liquids / Flowables) สารชนิดน้ำแขวนลอย 4. E (Emulsifiable Concentrates - EC) สารชนิดน้ำมัน 5. S (Surfactants) สารจับใบ หรือสารเสริมประสิทธิภาพ ให้ใส่เป็นลำดับสุดท้ายเสมอ หากผสมผิดลำดับ สารเคมีอาจจับตัวเป็นก้อนเหมือนวุ้น อุดตันหัวฉีด และทำให้ประสิทธิภาพการกำจัดศัตรูพืชลดลงอย่างสิ้นเชิง.

ใบพืชส่วนใหญ่มีโครงสร้างชั้นเคลือบที่เรียกว่า 'คิวทิเคิล' (Cuticle) ซึ่งมีลักษณะเป็นแว็กซ์ (ขี้ผึ้ง) ป้องกันการสูญเสียน้ำ เมื่อฉีดพ่นน้ำยาที่มีน้ำเป็นส่วนประกอบหลัก หยดน้ำจะกลิ้งตกลงจากใบ (เนื่องจากแรงตึงผิวของน้ำ) สารจับใบ (Surfactant) จะเข้าไป 'ลดแรงตึงผิว' ของน้ำ ทำให้ละอองน้ำยาแผ่กระจายแนบสนิทไปกับผิวใบพืช ทนทานต่อการชะล้างของฝน และช่วยให้สารเคมีซึมผ่านเข้าสู่ปากใบพืชได้ลึกและรวดเร็วขึ้น เพิ่มประสิทธิภาพปุ๋ยและยาได้กว่า 30-50%.

เวลาที่ดีที่สุดในการฉีดพ่นคือ 'ช่วงเช้าตรู่' (06:00 - 09:00 น.) หรือ 'ช่วงเย็น' (16:00 - 18:00 น.) ทางพฤกษศาสตร์ ในช่วงเช้าที่แสงแดดอ่อนๆ และมีความชื้นสัมพัทธ์สูง ปากใบพืช (Stomata) จะเปิดรับน้ำและธาตุอาหารได้ดีที่สุด หากฉีดพ่นช่วงเที่ยงที่แดดจัด อุณหภูมิสูง น้ำยาจะระเหยเร็วเกินไปก่อนที่พืชจะดูดซึมหมด ปากใบจะปิดเพื่อลดการคายน้ำ และที่อันตรายที่สุดคือ หยดน้ำยาบนใบจะทำหน้าที่เสมือนเลนส์รวมแสงแดด ก่อให้เกิดอาการ 'ใบไหม้' (Phytotoxicity) ได้.