การออกแบบระบบสุขาภิบาลและท่อประปาภายในอาคารต้องปฏิบัติตามมาตรฐานวิศวกรรมสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อมอย่างเคร่งครัด มาตรฐานที่ยอมรับในระดับสากลคือ Uniform Plumbing Code (UPC) และในไทยใช้มาตรฐานของ วสท. (EIT) หลักการออกแบบเริ่มต้นจากการคำนวณหน่วยสุขภัณฑ์ (Water Supply Fixture Units - WSFU) เพื่อประเมินความต้องการใช้น้ำสูงสุด (Peak Demand) จากนั้นจึงทำการปรับขนาดท่อ (Pipe Sizing) โดยคำนึงถึงความเร็วของน้ำในท่อ (Flow Velocity) ซึ่งวิศวกรกำหนดไว้ไม่ควรเกิน 1.2 ถึง 2.4 เมตรต่อวินาที เพื่อป้องกันปัญหาเสียงดังและการเกิดค้อนน้ำ (Water Hammer) ที่สามารถทำลายข้อต่อและลิ้นวาล์วได้ นอกจากนี้ การคำนวณความสูญเสียแรงเสียดทาน (Friction Loss) ตามสมการ Hazen-Williams ก็เป็นส่วนสำคัญในการกำหนดขนาดของปั๊มน้ำให้มีประสิทธิภาพ

ในการประมาณราคาระบบท่อ การวัดเพียงแค่ความยาวท่อแนวตรง (Linear Length) ไม่เพียงพอต่อการได้ต้นทุนที่แท้จริง ข้อต่อท่อ (Fittings) เช่น ข้องอ (Elbows), สามทาง (Tees), และข้อลด (Reducers) มีราคาสูงและมีผลกระทบทางวิศวกรรมพลศาสตร์ของไหลโดยตรง ข้อต่อแต่ละชนิดจะสร้างแรงเสียดทานเพิ่มเติม ซึ่งวิศวกรจะแปลงค่านี้เป็น "ความยาวท่อเทียบเท่า" (Equivalent Pipe Length) เพื่อนำไปคำนวณ Total Dynamic Head (TDH) ในการเลือกปั๊ม ในมุมมองของการถอดแบบแสดงรายการวัสดุ (Bill of Materials - BOM) ค่าใช้จ่ายของข้อต่อและวาล์วต่างๆ อาจมีมูลค่าสูงถึง 30-50% ของมูลค่าท่อทั้งหมด การประเมินราคาอย่างละเอียดและแม่นยำจึงต้องนับจำนวนข้อต่ออย่างครบถ้วนเพื่อไม่ให้ผู้รับเหมาประสบปัญหางบประมาณขาดแคลน

วัสดุที่ใช้ผลิตท่อประปามีคุณสมบัติทางวิศวกรรมวัสดุและกลศาสตร์ที่แตกต่างกัน ซึ่งส่งผลต่อต้นทุนและอายุการใช้งาน ท่อ PVC (Polyvinyl Chloride) ตามมาตรฐาน มอก. 17 (TIS 17) มีราคาถูกและติดตั้งง่าย แต่เปราะแตกง่ายเมื่อโดนรังสียูวี และไม่เหมาะกับน้ำร้อน ท่อ PPR (Polypropylene Random Copolymer) ได้รับความนิยมสูงสำหรับระบบน้ำร้อนและน้ำเย็น ทนแรงดันและอุณหภูมิได้สูง การเชื่อมต่อใช้วิธีหลอมด้วยความร้อน (Thermocasting) ทำให้เนื้อพลาสติกผสานเป็นเนื้อเดียวกัน ไร้รอยรั่วซึม ท่อ HDPE (High-Density Polyethylene) มีความยืดหยุ่นสูง ทนต่อการทรุดตัวของดิน นิยมใช้เป็นท่อเมนใต้ดิน การเลือกใช้วัสดุต้องพิจารณาค่าทนแรงดัน (Pressure Rating) เช่น PN10 หรือ PN20 ตามความเหมาะสมของระบบ ซึ่งการเลือกวัสดุที่มีประสิทธิภาพสูงย่อมตามมาด้วยต้นทุนค่าวัสดุและค่าแรงในการติดตั้งที่เพิ่มสูงขึ้น