การประเมินราคาค่าตกแต่งภายในในระดับวิชาชีพต้องอาศัยหลักเกณฑ์และมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับ เช่น แนวทางปฏิบัติของสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ (ASA - Association of Siamese Architects) ซึ่งมีการระบุวิธีการคำนวณค่าบริการวิชาชีพและการประเมินต้นทุนก่อสร้างเบื้องต้น การประมาณราคาแบ่งออกเป็นการประเมินแบบคร่าวๆ ตามพื้นที่ใช้สอย (Cost per Square Meter) และการประเมินแบบละเอียดด้วยบัญชีแสดงปริมาณวัสดุและราคา (Bill of Quantities - BOQ) การประเมินราคาต่อตารางเมตรเป็นวิธีที่ได้รับความนิยมในขั้นตอน Conceptual Design เพื่อตั้งงบประมาณโครงการ โดยแบ่งระดับความพรีเมียมของวัสดุ (Grade) เช่น ระดับมาตรฐาน (Standard) ระดับพรีเมียม (Premium) และระดับหรูหรา (Luxury) ซึ่งแต่ละระดับจะมีต้นทุนวัสดุปิดผิว (Finishing Materials) งานระบบไฟฟ้าแสงสว่าง และงานระบบปรับอากาศที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญตามหลักการประเมินราคาทางวิศวกรรมสถาปัตยกรรม

ราคาค่าตกแต่งภายในมีความผันผวนขึ้นอยู่กับการเลือกใช้วัสดุตามหลักวิศวกรรมวัสดุศาสตร์ (Materials Science Engineering) ตัวอย่างเช่น การเลือกใช้วัสดุดูดซับเสียงที่ต้องผ่านมาตรฐาน ค่า STC (Sound Transmission Class) หรือ NRC (Noise Reduction Coefficient) สำหรับห้องประชุมหรือโฮมเธียเตอร์ จะทำให้ต้นทุนสูงขึ้น วัสดุป้องกันไฟลามที่ต้องเป็นไปตามมาตรฐาน NFPA 101 (Life Safety Code) หรือมาตรฐาน ASTM สำหรับการทนไฟและการปล่อยสารระเหยอินทรีย์ (VOCs Emissions) ต่ำเพื่อคุณภาพอากาศภายในอาคาร (IAQ) นอกจากนี้ ระบบแสงสว่างที่ออกแบบตามมาตรฐาน IESNA (Illuminating Engineering Society of North America) ที่เน้นความสบายตา (Visual Comfort) และการประหยัดพลังงานด้วยระบบควบคุมอัตโนมัติ ล้วนเป็นปัจจัยทางวิศวกรรมที่สะท้อนออกมาในรูปแบบของต้นทุนที่เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับการใช้วัสดุเกรดประหยัด

การบริหารจัดการงบประมาณตกแต่งภายในเพื่อให้ไม่เกิดปัญหางบปานปลาย จำเป็นต้องประยุกต์ใช้หลักการบริหารโครงการวิศวกรรมตามมาตรฐาน PMBOK (Project Management Body of Knowledge) โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบริหารต้นทุนโครงการ (Project Cost Management) เริ่มตั้งแต่การจัดทำ Cost Baseline การเผื่องบประมาณสำรองฉุกเฉิน (Contingency Reserve) ประมาณ 5-10% ของมูลค่าโครงการเพื่อรองรับความเสี่ยงที่มองไม่เห็น (Unforeseen Conditions) เช่น การแก้ไขระบบท่อประปาหรือระบบไฟฟ้าเดิมที่ซ่อนอยู่ในผนัง นอกจากนี้ยังควรใช้วิธีการวิศวกรรมคุณค่า (Value Engineering - VE) ซึ่งเป็นกระบวนการวิเคราะห์ฟังก์ชันการใช้งานของวัสดุและอุปกรณ์ต่างๆ เพื่อหาวิธีลดต้นทุนโดยไม่ลดทอนคุณภาพ ความสวยงาม และความปลอดภัย การพิจารณาต้นทุนตลอดอายุการใช้งาน (Life Cycle Costing) ก็เป็นอีกหนึ่งกลยุทธ์สำคัญในการเลือกใช้วัสดุที่มีความทนทานและการบำรุงรักษาต่ำในระยะยาว