ในการประเมินปริมาณคอนกรีตสำหรับงานก่อสร้าง หลักการวิศวกรรมประเมินราคา (Cost Engineering) กำหนดให้ต้องมีการเผื่อความสูญเสีย (Waste Margin) เพื่อชดเชยปัจจัยความคลาดเคลื่อนที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในหน้างานก่อสร้าง สาเหตุหลักมาจากความไม่สม่ำเสมอของระดับดินเดิม (Subgrade Irregularities) การปูดบวมของไม้แบบ (Formwork Bulging) อันเกิดจากแรงดันด้านข้างของคอนกรีตเหลว และคอนกรีตที่ติดค้างในรถโม่หรือปั๊มคอนกรีต โดยทั่วไป มาตรฐานการก่อสร้างจะแนะนำให้เผื่อปริมาตรคอนกรีตไว้ประมาณ 5% ถึง 10% ของปริมาตรที่คำนวณได้ตามแบบ (Theoretical Volume) การไม่เผื่อปริมาณคอนกรีตอาจทำให้คอนกรีตขาดระหว่างการเท ส่งผลให้เกิดรอยต่อเย็น (Cold Joint) ซึ่งทำให้ความแข็งแรงของโครงสร้างลดลงอย่างมีนัยสำคัญและขัดต่อมาตรฐานการออกแบบโครงสร้าง ACI 318

การเลือกใช้คอนกรีตผสมเสร็จไม่ได้ดูแค่ปริมาตรเท่านั้น แต่ต้องระบุกำลังอัด (Compressive Strength) ให้ถูกต้องตามการออกแบบของวิศวกรโครงสร้าง มาตรฐาน ACI 318 (American Concrete Institute) และมาตรฐานของวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย (วสท.) กำหนดให้ต้องมีการทดสอบกำลังอัดของคอนกรีตที่อายุ 28 วัน โดยใช้ก้อนตัวอย่างทรงกระบอก (Cylinder) หรือทรงลูกบาศก์ (Cube) การออกแบบส่วนผสม (Mix Design) ต้องพิจารณาอัตราส่วนน้ำต่อซีเมนต์ (W/C Ratio) เพื่อควบคุมความพรุนและความทนทานของคอนกรีต นอกจากนี้ยังต้องทดสอบค่าความยุบตัว (Slump Test) ก่อนเทเพื่อประเมินความสามารถในการทำงานได้ (Workability) ของคอนกรีต หากคอนกรีตมีค่ายุบตัวไม่ผ่านเกณฑ์ ห้ามมิให้มีการเติมน้ำที่หน้างานอย่างเด็ดขาด เพราะจะทำให้กำลังอัดลดลงและเกิดการแตกร้าวจากการหดตัว (Shrinkage Cracks)

หากการคำนวณปริมาตรคอนกรีตผิดพลาดจนทำให้คอนกรีตหมดระหว่างการเทโครงสร้างหลัก เช่น คาน หรือพื้น จะทำให้เกิดรอยต่อที่เรียกว่า Cold Joint ซึ่งเป็นจุดอ่อนที่วิกฤตที่สุดในทางวิศวกรรมโครงสร้าง รอยต่อนี้จะไม่สามารถรับแรงเฉือน (Shear Force) และแรงดัด (Bending Moment) ได้ตามที่ออกแบบไว้ การแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าต้องปฏิบัติตามมาตรฐาน ACI 301 (Specifications for Structural Concrete) โดยวิศวกรควบคุมงานต้องกำหนดตำแหน่งรอยต่อก่อสร้าง (Construction Joint) ให้อยู่ในบริเวณที่มีแรงเฉือนต่ำที่สุด (เช่น บริเวณกึ่งกลางช่วงคาน) การเทคอนกรีตในครั้งต่อไปจะต้องทำการสกัดผิวหน้าคอนกรีตเดิมให้หยาบ ทำความสะอาด และทาน้ำยาประสานคอนกรีต (Bonding Agent) ก่อนเทคอนกรีตใหม่ เพื่อให้เกิดการถ่ายเทแรงสถิตยศาสตร์ (Static Force Transfer) อย่างสมบูรณ์