มาตรฐาน ASHRAE Standard 62.1 (Ventilation for Acceptable Indoor Air Quality) เป็นมาตรฐานสากลที่วิศวกรปรับอากาศทั่วโลกใช้อ้างอิงในการออกแบบระบบระบายอากาศ มาตรฐานนี้กำหนดอัตราการระบายอากาศขั้นต่ำที่ต้องการเพื่อคุณภาพอากาศภายในอาคาร (IAQ) ที่ดี โดยไม่ได้ระบุเพียงแค่ค่า ACH (Air Changes per Hour) เท่านั้น แต่ยังกำหนดในรูปแบบของ CFM ต่อตารางฟุต (พื้นที่) และ CFM ต่อคน (จำนวนผู้อาศัย) เช่น ห้องเรียน ห้องประชุม หรือโรงพยาบาล จะมีข้อกำหนดการระบายอากาศที่สูงกว่าห้องทำงานทั่วไป การคำนวณค่า ACH อย่างถูกต้อง (ACH = CFM x 60 / ปริมาตรห้อง) จึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อตรวจสอบว่าระบบสามารถดึงอากาศบริสุทธิ์ (Outdoor Air) เข้ามาเจือจางมลพิษทางอากาศ คาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) และสารอินทรีย์ระเหยง่าย (VOCs) ได้เพียงพอตามที่วิศวกรรมปรับอากาศ (HVAC Engineering) กำหนดไว้หรือไม่

ในทางวิศวกรรมปรับอากาศ (Air-Conditioning Engineering) การคำนวณหาอัตราการไหลของอากาศ (CFM - Cubic Feet per Minute) ที่เหมาะสมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อความสมดุลระหว่างสุขภาพของผู้ใช้อาคารและประสิทธิภาพการใช้พลังงาน หากระบบมีค่า ACH หรือ CFM ต่ำเกินไป (Under-ventilation) จะส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์ตึกป่วย (Sick Building Syndrome - SBS) ผู้ใช้อาคารจะรู้สึกอึดอัด อ่อนเพลีย และประสิทธิภาพการทำงานลดลง ในทางกลับกัน หากมีการดูดอากาศเข้ามามากเกินไป (Over-ventilation) ระบบปรับอากาศจะต้องรับภาระความร้อนแฝง (Latent Heat) และความร้อนสัมผัส (Sensible Heat) จากอากาศภายนอกมากขึ้นอย่างมหาศาล ทำให้สิ้นเปลืองพลังงานไฟฟ้าเกินความจำเป็น การออกแบบที่ถูกต้องจึงต้องอ้างอิงข้อมูลด้าน Psychrometrics และมาตรฐานของวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย (EIT Standard) เพื่อหาจุดที่เหมาะสมที่สุด (Optimization)

หลังจากการติดตั้งระบบระบายอากาศเสร็จสิ้น ขั้นตอนทางวิศวกรรมที่ขาดไม่ได้คือการทดสอบ ปรับแต่ง และสร้างสมดุล (TAB - Testing, Adjusting, and Balancing) ซึ่งต้องดำเนินการตามมาตรฐานขององค์กรวิชาชีพ เช่น NEBB (National Environmental Balancing Bureau) หรือ AABC (Associated Air Balance Council) วิศวกรจะใช้เครื่องมือวัดความเร็วลมและปริมาตรลม เช่น Balometer หรือ Anemometer ในการวัดลมที่จ่ายออกจากหน้ากากแอร์ (Diffuser) หรือช่องดูดอากาศ (Return/Exhaust Grille) นำค่าปริมาตรลม (CFM) ที่วัดได้จริงมาคำนวณกลับหาค่า ACH เพื่อเปรียบเทียบกับค่าการออกแบบ (Design Values) นอกจากนี้ยังต้องมีการทดสอบการรั่วไหลของท่อลม (Duct Leakage Testing) ตามมาตรฐาน SMACNA เพื่อให้มั่นใจว่าอากาศไม่สูญเสียไประหว่างทาง และระบบทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุดตามหลักพลศาสตร์ของไหล (Fluid Dynamics)