การใช้เงินซื้อสิ่งเสพติดกลุ่มนิโคตินเป็นรายจ่ายที่ไม่เพียงทำลายสุขภาพกาย แต่เป็นเครื่องกัดกร่อนสภาพการเงินที่แยบยลที่สุด (Silent Wealth Erosion) นอกเหนือจากการจ่ายค่าบุหรี่ตรงๆ ทุกวันแล้ว ผู้สูบยังมีภาระรายจ่ายแฝง เช่น ค่าเบี้ยประกันสุขภาพและประกันชีวิตที่สูงกว่าผู้ไม่สูบ 1.5-2 เท่าเนื่องจากความเสี่ยงสูง ค่าทำความสะอาดกลิ่นเสื้อผ้าบ้าน และที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือ ค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษาโรคเรื้อรัง (เช่น โรคมะเร็ง โรคปอดอุดกั้น โรคหลอดเลือดหัวใจ) ซึ่งอาจทำลายเงินออมที่หามาทั้งชีวิตจนหมดสิ้น

1. ภายใน 20 นาที: ระดับความดันโลหิตและชีพจรหัวใจกลับคืนสู่สภาวะปกติ 2. ภายใน 12 ชั่วโมง: ปริมาณก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ในกระแสเลือดลดลงเป็นปกติ ปลายประสาทตื่นตัว 3. ภายใน 2 สัปดาห์ - 3 เดือน: ระบบไหลเวียนโลหิตไหลลื่นขึ้น ปอดทำงานได้ดีขึ้นถึง 30% 4. ภายใน 1 ปี: ความเสี่ยงการเกิดโรคหัวใจขาดเลือดลดเหลือเพียงครึ่งเดียวของผู้ที่ยังสูบอยู่ 5. ภายใน 10-15 ปี: ความเสี่ยงเป็นมะเร็งปอดและเส้นเลือดสมองแตกตีบตันจะลดลงเท่าคนสุขภาพดีที่ไม่เคยสูบเลย

บุหรี่ไฟฟ้าอาจให้ความรู้สึกว่าราคาเฉลี่ยต่อสัปดาห์เบากว่าในการเริ่มทดลองใช้งานระยะแรก แต่อัตราการสูบบุหรี่ไฟฟ้ามักจะสูงกว่าบุหรี่มวนเนื่องจากไม่มีกำหนดหมดมวนที่ขัดจังหวะ และสามารถแอบสูบในร่มหรือในบ้านได้ง่าย ส่งผลให้ร่างกายดูดซึมนิโคตินสูงขึ้นจนติดลึกขึ้นและต้องซื้อหัวพอตหรือน้ำยาเติมถี่ขึ้นเรื่อยๆ ประกอบกับค่าตัวเครื่องที่เกิดความร้อนขัดข้อง แบตเตอรี่พังง่ายต้องคอยจัดซื้อทดแทน ท้ายที่สุดงบค่าใช้จ่ายของบุหรี่ไฟฟ้าจึงแทบไม่ต่างหรือบางรายบานปลายสูงกว่าเดิมด้วยซ้ำ

สมมติคุณสูบบุหรี่สัปดาห์ละ 3 ซอง ซองละ 150 บาท (ประมาณเดือนละ 1,950 บาท หรือ 23,400 บาทต่อปี) หากนำเงินนี้ไปจัดโปรแกรมตัดสะสมลงทุนแบบรายเดือนสม่ำเสมอ (DCA) ในกองทุนหุ้นผลตอบแทนเฉลี่ย 8% ต่อปี เมื่อสะสมผ่านไป 10 ปี คุณจะเก็บเกี่ยวเงินสะสมรวมได้ถึง 360,000 บาท และหากอดทนทำต่อไปถึง 25 ปี เงินก้อนนี้จะทวีคูณเป็นเงินเก็บเพื่อรองรับชีวิตวัยเกษียณสูงถึง 1.8 ล้านบาท ซึ่งคุ้มค่าและสร้างสุขอย่างถาวร