การเลือกขนาดสายไฟ (Wire Gauge Sizing) มีความจำเป็นอย่างยิ่งต่อความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน หากสายไฟมีขนาดเล็กเกินไป (Undersized) เมื่อเทียบกับกระแสไฟฟ้าที่ไหลผ่าน สายไฟจะเกิดความร้อนสะสมสูงจนวัสดุฉนวนพีวีซีละลาย ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของการเกิดไฟฟ้าลัดวงจรและเพลิงไหม้ นอกจากนี้ สายไฟที่เล็กเกินไปจะทำให้เกิดแรงดันไฟฟ้าตกสูง ส่งผลให้เครื่องใช้ไฟฟ้าได้รับแรงดันไม่เพียงพอ ทำงานได้ไม่เต็มประสิทธิภาพ และอาจชำรุดเสียหายได้เร็วกว่าปกติ

วิธีการติดตั้งสายไฟมีผลกระทบโดยตรงต่อการระบายความร้อนของตัวนำ ตัวอย่างเช่น หากเราเดินสายไฟร้อยท่อฝังผนังหรือฝังดิน (Conduit Installation) การระบายความร้อนจะทำได้ยากกว่าการเดินลอยในอากาศ (Free Air Installation) ส่งผลให้สายไฟชนิดเดียวกัน ขนาดเท่ากัน มีพิกัดกระแสปลอดภัยที่ต่ำลงเมื่อติดตั้งในท่อ ดังนั้น การคำนวณจึงต้องระบุวิธีติดตั้งให้ถูกต้องเพื่ออิงค่าพิกัดกระแสตามข้อกำหนดมาตรฐานของการไฟฟ้านครหลวงและการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค (อ้างอิง มอก. 11-2553)

แรงดันไฟตก คือการสูญเสียแรงดันไฟฟ้าบางส่วนไปในสายไฟเนื่องจากความต้านทานของโลหะทองแดง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเดินสายไฟเป็นระยะทางไกลๆ (เช่น เกิน 30-50 เมตรขึ้นไป) มาตรฐานการออกแบบระบบไฟฟ้าทั่วไปกำหนดให้แรงดันไฟตกต้องไม่เกิน 3% ของแรงดันใช้งานปกติ (เช่น ไม่เกิน 6.6 โวลต์สำหรับระบบ 220V) หากคำนวณแล้วพบว่าไฟตกเกินกว่าเกณฑ์ดังกล่าว จำเป็นต้องขยับขนาดสายไฟให้ใหญ่ขึ้นเพื่อลดความต้านทาน แม้ว่าขนาดสายไฟเดิมจะสามารถทนกระแสไฟฟ้าได้แล้วก็ตาม

สายไฟแต่ละประเภทมีการออกแบบเปลือกฉนวนที่แตกต่างกันเพื่อตอบสนองการใช้งานแต่ละรูปแบบ: 1) สาย VAF เป็นสายแบนสำหรับเดินเกาะผนังภายในบ้าน ห้ามร้อยท่อและห้ามฝังดิน 2) สาย THW เป็นสายกลมแกนเดี่ยวใช้สำหรับร้อยท่อสายไฟ มีชั้นฉนวนชั้นเดียว ห้ามเดินฝังดินโดยตรง 3) สาย NYY เป็นสายกลมมีฉนวนหนาหลายชั้น ทนทานต่อสภาพแวดล้อมได้ดีเยี่ยม สามารถเดินใต้ดิน ฝังดินโดยตรง หรือร้อยท่อฝังดินได้